توهم بزرگ شدن را کاریش نمی‌توان کرد!

جدی نگیرید - 7

توهم بزرگ شدن را کاریش نمی‌توان کرد!

در سال‌های اخیر، برگزاری مسابقات معماری در کشورمان با حرف و حدیث‌های فراوانی همراه بوده. از نحوه برگزاری مسابقات گرفته تا ناداوری‌ها در جریان مسابقه و عدم پرداخت جوایز شرکت کننده‌گان که تماما، گویای وجود مشکلات عمیق در این حوزه است. ظاهرا افزایش تعداد فارغ‌التحصیلان معماری هم مزید بر علت شده و همین اشتیاق در معماران جوان، مشوق آنان گشته تا میزان توانشان را در یک عرصه جمعی محک بزنند. حال اگر فضای حاکم بر مسابقات معماری، غیر شفاف و فاقد هرگونه وجاهت قانونی و عرفی باشد، شور و هیجان حاکم بر معماران جوان در زمان کوتاهی به ناامیدی خواهد گرایید و پتانسیل عظیمی که می‌تواند زیربنای رشد و شکوفایی معماری ایران باشد به جریانات ناسالم و پشت پرده منتهی خواهد شد.

توهم بزرگ شدن را کاریش نمی‌توان کرد!

هرچند نفس برگزاری مسابقات و افزایش کمی آن باید به فال نیک گرفته شود اما در این میان، نباید از پیش بینی ساز و کارهای مناسب برای کنترل کیفی مسابقات غفلت نمود. در همین رابطه، پیشنهادهایی هم از جانب برخی از معماران برای تشکیل انجمن‌های مجازی صورت گرفته که می‌بایست در خصوص آن تدبیر جدی‌تری نمود. مرور نحوه برگزاری مسابقات معماری در یک‌سال گذشته، گواه وجود مشکلات پیچیده‌ای است که یک نمونه از آن "مسابقه سردر ورودی شهر مشهد" است. مسابقه‌ای که ظاهرا با مبلغ ورودی 120 هزار تومان برای هر شرکت کننده، رکوردی بی‌نظیر در کشورمان محسوب می‌شود چراکه با احتساب بیش از 350 شرکت کننده، رقمی در حدود 50 میلیون تومان عاید کارفرما کزده است. اگر گمانه زنی‌ها در رابطه با این اعداد و ارقام صحت داشته باشد می‌توان نتیجه گرفت در صورتی که تنها بخشی از این مبلغ، صرف هزینه‌های برگزاری مسابقه شده باشد، در نهایت کارفرمای مسابقه، برنده اصلی آن خواهد بود، چراکه در جریان یک کسب و کار پرسود، توانسته علاوه بر اینکه تمام هزینه‌ها را از شرکت‌کننده‌گان اخذ کند، مفت و مجانی صاحب بیش از صد طرح معماری هم بشود. حال اگر چنین وضعیتی به یک روال عادی تبدیل شود، دیگر هیچ کارفرمایی برای اعتلای معماری هزینه نخواهد کرد و این جریان، در نهایت به چیزی شبیه قمار برای معماران تبدیل خواهد شد، قماری که بازنده اصلی آن، معماری ایران خواهد بود.

تکمله: در همین رابطه "فراز سلیمانی" در وبلاگ شخصی‌اش، مطلبی نوشته با عنوان "دسته گل ناداوری شیخ فرهاد احمدی". در بخشی از این مطلب می‌خوانیم: "با تسلیت بسیار به بازندگان در نقش کاغذ دیواری مسابقه، همان 370 نفر ناقابل که ثبت نام کردند و همان 130 نفر متوهم بزرگ شدن و خوشحال که کلی کار کردند و پروژه تحویل دادند. ما هم که در پست‌های قبل داد زدیم که شرکت نکنید ولی کو گوش شنوا!  توهم بزرگ شدن را کاریش نمی‌توان کرد، مثال کساییه که میرن تو بانک صادرات حساب قرض‌الحسنه بار می‌کنند که جایزه بهشون بیوفته غافل از اینکه جایزه بزرگ، حتی قرعه کشی نمی‌شه، برنده اشم حتی حساب نداره..."

_________________________
:: لینک مطلب قبل:
روایت یک گفتگو در عالم برزخ!

/ 8 نظر / 52 بازدید
رسول سیدلی

با سلام: خیلی متاسفم که چنین اتفاقات نادر فقط اینجا رخ میدهد و هیچ کس هم نیست که جلوی این کار بسیار بد را بگیرد امیدوارم دیگر از این مسابقات با این روش برگزار نشود.چون وقتی قماری هست تقلب هم هست. همه چیز این دنیا وقت به پول ختم نمیشود که با هر روشی شده بدست اوریمش. مثل اینکه بعد از فوتبال ناپاگ نوبت به معماری ناپاگ رسیده

زهرا رستمی

سلام خسته نباشید مثل اینکه یه جیز رو همه خوب دان از هم یاد میگیرن اونم سود جویی به هر شکلی .این اتفاقها داره تو هر صنفی اتفاق میوفته .خیلی متاسفم بعضی وقتها واقعا مشغله فکری من این میشه که ما با این وضعیت به کجا خواهیم رسید و چه آینده ای خواهیم داشت.باز هم فقط مشه امید وار بود که کمی به خودمون بیایم اگر یه عده نمی خوان روش کارشون رو عوض کنن حداقل ماها هشیار باشیم و اجازه ندیم که با استعداد و ذوق شوقمون بازی بشه. پست زیبای بود .ممنون

فراز

..نمی شود کاریش کرد !!! آقا این عکس آس خیلی خوب بود خیلی

یک دوست

ممنون . متن بسیار خوب و بجایی نوشتید. وبلاگ گروهی مسابقات معماری شروع خوبیه و بهتره به تاخیر نیفته. من نیز در حد بضاعت اماده هستم .

ابراهیم روحی

تا حالا می گفتیم معماریمون پسرفت داشته ولی حالا که جنب و جوش خاصی تو معماری به وجود اومده عده کثیری دارن با تیشه به ریشه همه معمارا و جامعه پرشور معماری می زنن و می خوان معماری به باند بازی کشیده شه تا از این کار صاحب منفعت شوند.اینجا همیشه اینطور بوده! وقتی جامعه هنری سالم نباشه دیگه هیچ حقیقتی وجود نخواهد داشت.

مرتضی ابراهیمی

سلام استاد متن خوبی نوشتید ممنون از راهنمایتون.

طلیعه توحیدی

قمار برای معماران! اصطلاح جالبی بود! من هیچ وقت به این موضوع این جوری نگاه نکرده بودم...اما الان که فک می کنم می بینم راس می گیدا....!!! ازین به بعد حواسمونو بیشتر جمع کنیم! تازه ما همه کلی حسرت خوردیم که چراشرکت نکردیم و بعدکلی پشیمون هم شدیم!!!!![چشمک] مثل همیشه موفق وپایدار باشید...!

علی راهی

با سلام بسیار به جا بود اگر دست روی دست گذاشته شود تا کسی به فکر معماری و وضعیت مسابقات معماری ما باشد فکر باطلی است فقط باید ما هم مثل شما متعهد و نکته سنج باشیم و با اطلاع رسانی و .... دست به دست هم بدیم تا شاهد همچین اتفاقاتی نباشیم با این کار فقط شعور معماری , معماران ما را زیر سوال میبرند .