تکنولوژی لوله!

جدی نگیرید - 8

تکنولوژی لــولـــه!

لوله چیست؟ لوله وسیله‌ای ایست که چیزی را از نقطه‌ای به نقطه دیگر، از مختصاتی به مختصاتی عجیب‌تر و یا از موقعیتی به موقعیتی فراتر منتقل می‌کند. در واقع این یک تکنولوژی منحصر به فرد است که در چند سال اخیر در اختیار اقشار مختلف مردم قرار گرفته است. لوله‌ها در قطرهای مختلف از یک اینچی و دو اینچی گرفته تا چهار اینچی و پنج اینچی و بالاتر ساخته شده‌اند. مسلم است که هرچه قطر لوله بزرگ‌تر، جریان ورود به آن راحت‌تر و میزان اشباع در نقطه ورود کمتر و هرچه قطر آن کوچک‌تر، جریان ورود و خروج سخت‌تر.

تکنولوژی لوله!

قدیم‌ها که تکنولوژی لوله به سان امروزینش، هنوز چندان رایج نشده بود، قطر لوله در ابتدای ورودش خیلی تنگ و تاریک و در خروجی‌اش بسی گشاد و فراخ بود. به چنین لوله‌هایی اصطلاحا قیف وارونه اطلاق می‌شد. برای ورود به قیف، کافی بود یک سالی خانه نشینی پیشه کنی و سری در درس و مشق داشته باشی و در نهایت با گذر از صافی و ورود به داخل، کار بسیار راحتی در پیش بود. به هرحال این فرایندی بود با شروعی سخت و طاقت فرسا و ادامه‌ای شیرین و پرفضیلت. اما امروزه دیگر نه از آن قیف وارونه خبری هست و نه از آن مشقت‌های طولانی. مسیر باز است و جاده هموار. قیف وارونه، لوله‌ای شده در قطرهای مختلف. پنج اینچی‌اش همانند اتوبان است و به نام کاردانی‌ایش می‌خوانند. برایش راه باز است و جاده هموار. چهار اینچی‌اش را کارشناسی می‌نامند که همچون شریانی عظیم است که تنها مشقتش به تثبیت نام در بدو ورودش خلاصه می‌شود. سه اینچی‌اش را ارشد نام نهاده‌اند که آن هم خیابانی است در حال تعریض که در یکی دو سال آینده بزرگراهی خواهد شد درخور نام ملت بزرگوار. یک دوم اینچی‌اش هم دکتراست که به سان بن‌بستی است که چند سالی است تملک املاک در آن آغاز شده و به زودی به روی عموم علاقه‌مندانش گشوده خواهد شد.

تکنولوژی لوله!
آنچه تکنولوژی لوله برای ما به ارمغان آورده چیزی است همانند سایر تکنولوژی‌ها که در خدمت انسان امروزی است و آن فراهم کردن راحتی و آسایش برای همه است. به راحتی وارد می‌شوی و به راحتی هم خارج. نه زحمتی، نه مشقتی و نه کار طاقت فرسایی. می‌ماند چند پیچ و تاب داخل لوله که آنرا هم می‌شود با تبصره‌های محتلف تثبیتش کرد. این شما و این هم تکنولوژی لوله. گور پدر علم و دانش و زحمت و مشقت.

/ 4 نظر / 6 بازدید
محـــبوبه جبــــارنژاد

سلام ! متن پر بار و تکان دهنده ای بود. هرکسی آن درود عاقبت کار که کِشت. Easy come, Easy go... عالم بی عمل به چه ماند؟؟؟؟ به زنبور بی عسل!!!!!!!!

احسان

با سلام دقیقا!! من هم چند روز به این مطلب فکر می کردم واقعا انگار همه صبح تا شب دنبال آرامش عبدی اند آرامشی که هر چه قدر می گردند هیچ وقت به دست نمی یارن. شبیه قایق هایی که با امواج این ور و اون ور میرن و هر جا پیش آید خوش آید!! انگار همه از ترس بیرون نرفتن از منطقه آرامششون دارن از دست دادن چالش های بزرگ زندگیشون و به جان می خرن...

ابراهیم روحی

بسیار لذت بردم از نقدتون! چه بر سر معماری اومده یا دارن میارن؟! باورتون نمی شه چند روز پیش تو کنکور ارشد امسال سوالهایی در مورد دریاچه های طبیعی ایران و سوالات کشاورزی و... داده بودند. آخه اینا رو باید کجا خوند؟! چه تضمینی وجود نداره که سال بعد از فضانوردی سوال نیاد؟! من تازه به سلیقه ای بودن معماری حتی تو کنکور پی بردم!... هیچ استانداردی تو طراحی سوالات و پذیرش و کیفیت آموزش و مسئولیت پذیری وجود نداره؛ من آموزش را در این برهه فردی می بینم یعنی هرکسی با تلاش خودش و با مطالعه به روز در زمینه لاتین (که شاید! بتوان استانداردش خواند) می تونه با برنامه پیش بره

ایدا

بسیار دوست داشتم[لبخند]