دیالوگ معماری

تکنولوژی دارویی است در برابر نقص بیولوژیک بشر؛ تکنولوژی نوعی پروتز است

در یک دهه اخیر، بحث تکنولوژی در معماری، بخصوص در مقوله طراحی معماری بصورت جدی مطرح شده و با ابزارهای رایانه‌ای به بخش جدانشدنی پروسه طراحی مبدل شده. متعاقبا مباحث جدی فراوانی پیرامون چرایی و چگونگی بهره‌مندی از این ابزار در حیطه‌ای که خود را وامدار هنر می‌داند مطرح شده اما در چند سال گذشته با پدید آمدن تکنیک‌های جدیدی که جز با نرم افزارها امکان پیاده کردن آنها نیست، معماری وارد عرصه دیگری شده که تاکنون سابقه نداشته. معماری پارامتریک یکی از نمودهای چنین ابزاری است که باید منتظر ماند و دید که تاثیرات آن در آینده بر معماری چه خواهد بود. قطعا مقوله راهیابی تکنولوژی در معماری دغدغه خاطر بسیاری از معماران است. در ادامه بخش کوتاهی از گفتگوی خواندنی رنزو کاسیگولی با رنزو پیانو را که در رابطه با تکنولوژی در معماری است می‌خوانید.

تکنولوژی، دارویی است در برابر نقص بیولوژیک بشر؛ تکنولوژی نوعی پروتز است

رنزو کاسیگولی: آیا تکنولوژی تخیل و تصور را تغذیه می‌کند یا آن را تنبل می‌کند؟ آیا تکنولوژی تنها یک وسیله است و یا تاثیراتی بر اصل مسائل دارد؟ آیا تنها تو را تنبل می‌کند، یا تو را مجبور می‌کند به دورتر نگاه کنی؛ در تاریکی با فراغ بال و کنجکاوی؟ با این اندیشه که تکنیک خنثی است و تنها وسیله‌ها و ابزارها را برای انسان به ارمغان می‌آورد؛ انسان‌هایی که آزاد هستند میان خوب و بد انتخاب کنند، باید احساس گناه کنیم، اگر به گفته های اومبرتو گالیمبرتی باور داشته باشیم. گالیمبرتی اعتقاد دارد که تکنیک بی‌طرف و خنثی نیست، زیرا دنیایی را با خصوصیات مشخص به وجود می‌آورد که در آن باید برخلاف میل خود یا به هرصورت زندگی کنیم. ما از تکنیک عادت‌هایی را کسب می‌کنیم که خواهی نخواهی ما را تغییر می‌دهند. کوتاه سخن، تکنیک دیگر در اختیار و در ید قدرت انتخاب ما نیست؛ از این پس جزئی از محیط ما می‌باشد و به عنوان بخشی از محیط ما باعث تغییر ما می‌گردد. تکنولوژی، تجلی و بیان تفکر انسان نیست، بلکه دارویی است در برابر کمبود یا نقص بیولوژیک بشر. در حقیقت تکنولوژی نوعی پروتز می‌باشد.

رنزو پیانو: اینطور بگوییم؛ معماری با ابزار زمان خود کار می‌کند. تکنولوژی مانند اتوبوس است. تو از اتوبوس درصورتی استفاده می‌کنی که خدمتی به تو بدهد. اگر اتوبوس تو را به محلی غیر از جایی که قصد رفتن داری ببرد، از آن استفاده نمی‌کنی. مسئله این نیست که بین محکوم کردن و بالا بردن و ارج نهادن زیاد به تکنولوژی، یکی را انتخاب کنیم. تکنولوژی باید پوشیده به کار برده شود و از آن یک پهنه نمایش به وجود نیاورد. حرفه ما وام‌دار تعادل میان هنر و تکنیک می‌باشد. اگر آنها را از یکدیگر تفکیک کنی، به این طرف یا آن طرف افتاده‌ای. حرفه باید در تعادل بماند. نباید باور داشت که تکنیک و هنر به دو دنیای متفاوت تعلق دارند. از سوی دیگر، این مساله تنها به هوش و ذکاوت برمی‌گردد. به راستی باید احمق باشی اگر گول یک رایانه را بخوری. به آن اطلاعات و تصاویر روی صفحه کامپیوتر نگاه کن؛ آن ابزار احمق و بی‌خود. شاید در همین لحظه کسی در حال هماهنگ کردن کار خود با دفاتر ما در سیدنی باشد. در نتیجه به چه علتی این مساله استفاده از ابزار، می‌بایستی قدرت تخیل مرا محدود کند.

_________________________
::
منبع: کاسیگولی،رنزو.، ١389. ترجمه خسرو افضلیان. نافرمانی معمار، گفتگویی با رنزو پیانو، انتشارات آهنگ قلم. تهران.



موضوعات: دیالوگ معماری