حاشیه‌های مطالب فضای رویداد

پروژه‌های دانشجویی معماری

در باب پروژه دانشجویی شهریور ماه با عنوان "طراحی یک موزه هنر" نکاتی لازم به ذکر است:

اول اینکه از دانشجویانی که با بی‌اعتنایی نسبت به پروژه خودشان برخورد می‌کنند و در عین اینکه سایرین بر کار آنان ارزش قائل شده و به ارائه نظر، انتقاد و یا تمجید می‌پردازند، کوچکترین اعتنایی نمی‌کنند، بی‌نهایت ناخرسندم و چنین رفتاری را تنها از روی کج سلیقگی و عدم بلوغ حرفه ای می‌دانم.
دوم اینکه وظیفه خودم می‌بینم تا ضمن ارج نهادن به تمام دوستانی که ارائه نظر کرده و گاه به حق، انتقاداتی را مطرح می‌کنند، در حد بضاعت پاسخگو باشم. در پروژه فوق، اکثر دوستان به نکات قوت و ضعف پروژه، به وفور اشاره کرده اند. لذا ترجیح می‌دهم با بازخوانی متنی از کتاب "بوطیقای معماری" از جنبه ای دیگر به تکمیل مباحث دوستان بپردازم:

دانشگاه آزاد هریس - طرح معماری 3 - طراحی یک موزه هنر – فرزاد عیسی زاده

"لارنس گاروین"، مربی معماری و طرفدار فرایند حل مسئله (سیر از سئوال به جواب) در طراحی معماری، بحث درباره موضوع خلاقیت را وجهه همت خویش ساخت. آیا هر طرح "خلاقه"، لزوما طرحی خوب است؟ او به گروهی اشاره کرد که طرفدار این عقیده بودند که اگر یک ساختمان نشان دهنده خلاقیت باشد، باید در بعضی از جهات طراحی، برتر از کارهای شاخص و متفاوت معاصر خود باشد. البته اینکه باید از تمام جهات طراحی، برترین باشد، بطور جدی مورد توجه واقع نشد. گاروین ابراز کرد که در این مباحث، ساختمانی با طراحی خلاقانه که از برخی جهات عالی است، به عنوان ساختمانی مهم (شاهکار) تلقی می‌شود. ساختمان‌هایی که بیشتر، مسئله را حل می‌کنند و پاسخگویی بیش از یک نیاز را بر عهده دارند، مشخصا ساختمان‌هایی "خوب" قلمداد می‌شوند...

بنا به تصور بسیاری از مردم، چه تحصیل‌کرده و چه عامی، آثار خلاقه معماری، دارای ترکیب‌های غیرمعمول، بی‌نظیر، شگفت‌انگیز و عجیب و غریب هستند. کارهایی که هیچ‌یک از این ویژگی‌ها را دارا نباشند و شاید به آرامی در هماهنگی با محیط خود، هدفی را که از آنها انتظار می‌رود، انجام می‌دهند، ممکن است از سوی خیلی‌ها، به عنوان دستاوردهایی ارزنده، مورد توجه قرار نگیرند. به جرات می‌توان گفت که یک پروژه معماری، اگر دارای ویژگی‌های بصری "غیر طبیعی" و "منحصر به فرد" باشد، بخت و اقبال بیشتری را برای مورد توجه عام و خاص قرار گرفتن به عنوان نوعی بیان خلاق، خواهد داشت. پروژه‌ای که در نظر نخست، بیان دوباره آنچه را که قبلا دیده شده است، تداعی کند، به رغم صداقت و صراحت، ممکن است از توجه لازم و مطالعه و مداقه ناقدانه برکنار بماند.
این موضوع به راحتی برای کسانی که به عنوان شرکت کننده یا داور در مسابقات معماری شرکت داشته‌اند، اثبات شدنی است. آنچه توجه زمانه را به خود معطوف می‌کند، اغلب دارای "دیدی منحصر به فرد" و "جدید" و اساسا دارای ارائه با کیفیت عالی است. داور باید بسیار قوی باشد تا تحت تاثیر عوامل اغواکننده پرزرق و برق و ارائه‌های رنگارنگ طرح قرار نگیرد.

_________________________
لینک مطلب:
طرح معماری 3 - طراحی یک موزه هنر