گردشگری - ١٠

موزه آبگینه و سفالینه­های ایران

Tourism - 10
The museum of Iranian Terracotta and Glassware

ساختمان موزه آبگینه و سفالینه­های ایران در اواخر سده سیزدهم شمسی، به دستور احمد قوام (قوام­السلطنه) و به منظور استفاده شخصی او ساخته شد. این بنا در باغی به وسعت 7000 متر مربع و با زیربنای 1040 متر مربع واقع می­باشد. تزئینات آن شامل آجرکاری­های نمای بیرونی، گچ بری­ها، آینه کاری­ها و منبت کاری­های نمای داخلی است. این ساختمان با ساختمان فرعی مجاورش تا حدود سال 1332 محل سکونت و دفتر کار قوام السلطنه بود. بعد از آن به مدت هفت سال به سفارت مصر واگذار شد. در سال 1355 ساختمان به دفتر سابق فرح فروخته شد و از آن پس کاربری خود را به موزه تغییر داد.

     موزه آبگینه و سفالینه های ایران - The museum of Iranian Terracotta and Glassware

     موزه آبگینه و سفالینه های ایران - The museum of Iranian Terracotta and Glassware

     موزه آبگینه و سفالینه های ایران - The museum of Iranian Terracotta and Glassware
  
در فاصله زمانی سالهای 1355 تا 1357 در قسمت شمالی و جنوبی ساختمان اصلی، بناهایی ساختند و آن را فرهنگسرا نامیدند. سه گروه از مهندسان ایرانی، اتریشی و آلمانی، این محوطه را به مجموعه­ای فرهنگی شامل موزه، کتابخانه، کلاس­های آموزشی و ... تبدیل کردند. هم اکنون این مجموعه با عنوان "موزه آبگینه و سفالینه­های ایران" سیر تحول و تکامل سه مجموعه از آثار را عرضه می­دارد که شامل سفال، شیشه و بلور بوده و نمایشگاه­هایی را در مناسبت­های مختلف با موضوعات متفاوت و مرتبط با موزه برپا می­دارد.

     موزه آبگینه و سفالینه های ایران - The museum of Iranian Terracotta and Glassware

     موزه آبگینه و سفالینه های ایران - The museum of Iranian Terracotta and Glassware

     موزه آبگینه و سفالینه های ایران - The museum of Iranian Terracotta and Glassware

     موزه آبگینه و سفالینه های ایران - The museum of Iranian Terracotta and Glassware

تکمله: به نظرم این بنا جزء معدود ساختمان­های قدیمی است که جهت باز زنده سازی آن برخورد مناسبی صورت گرفته و تا حدودی از معیارهای ثابت و کلیشه­ای فراتر رفته. طراحی فضاهای داخلی موزه به دلیل تضادی که با ساختمان قدیمی دارد باعث جذابیت فضاها شده، هرچند سعی شده تا از متریال­ها و فرم­هایی استفاده شود که ناقض حرمت ساختمان نباشد.

 آرش پوراسماعیل