از 2000 تا کنون در پکن   

یادداشت­ها

 

از 2000 تا کنون در پکن

 

Notes

In Peking, From 2000 To Now

 

 

 

در این یادداشت گریزی به پکن خواهیم زد، نه پکنی که امروز تابلوی زیبایی از معماری­های عظیم است، بلکه  گذشته و پایتختی با تعصبی خشک و در حال فرار از مدرنیته. المپیک 2008، در پایتخت چین، شهر پکن با شکوه هر چه تمام برگزار گردید. شاید به جرات می­توان گفت درصد زیادی از این عظمت، مدیون معماران است. ورزشگاه لانه پرنده که توسط "دمورن و هرزوگ"، طراحی شده بود، همه روزه در اخبار و محافل ورزشی هم شنیده می­شد و اکنون در اذهان بسیاری جای دارد. ساختمان دیجیتال پکن که برای مقدمات المپیک، طراحی شده بود و در حقیقت مرکز اطلاع رسانی دیجیتالی برای این منظور به شمار می­رفت به نوبه خود از معماری تحسین برانگیزی برخوردار است. بنای ورزش­های آبی که طراح آن گروه "PTW" است و با همکاری "ARUP" اجرا شده است، جزو برترین­های معماری به شمار می­رود. سالن بسکتبال ملهم از شاخه­های بامبو کاری از "Zhuang Weimin" نیز در نوع خود جذاب است. در این بین استادیوم شن یانگ که میزبان بسیاری از مسابقات فوتبال بوده است و صدها بنای دیگر وجود دارد که صرفا برای این المپیک  و در طول چند سال اخیر ساخته شد­ه­اند، هتل­ها، فضاهای سبز، خیابان­ها و ... در ابعاد دیگر مساله و فارغ از المپیک، ساختمان CCTV که طراح آن "رم کولهاس" است، محتمل بسیاری از قوانین فیزیک را به فراموشی سپرده است و بدور از جاذبه و چنین امور دست و پاگیر در حال اتمام است تا به یک شاهکار تبدیل شود و پکن همچنان در حال "نمو معماری" است. برای اولین بار کتابی از المپیک صرفا در ارتباط با معماری این دوره منتشر شد که این خود سند مهمی در ارزش معماری به موازات ارزش المپیکی عظیم و جهانی است.

 

 

  

 

اینها تفاسیر کوتاهی از اکنون پکن بود و حال به گذشته یعنی حدود 9 سال پیش و بخشی از گزارشی که "مارک انیل" در سال 2000 نوشت، باز می­گردیم، زمانی که معماری فرانسوی  و شهره در طراحی و ساخت فرودگاه به چین آمد تا تماشاخانه عظیم پکن را بسازد. بنایی حباب شکل از جنس تیتانیوم و با شیشه نیمه شفاف که بر روی دریاچه قرار داشت با 4 تالار سخنرانی و 6000 صندلی و هزینه­ای بالغ بر 300 میلیون یورو. طرح "پل اندرو"ی فرانسوی به عنوانی طرحی بسیار گران، بسیار نخبه گرایانه و در عین حال بسیار خطرناک که هیچ سنخیتی با پایتخت تاریخی چین نداشت، معرفی شد و مورد اعتراض قرار گرفت. جامعه معماران چین به طور دست جمعی به این بنا معترض شدند، آنان مخالفت خود را به این امید علنی کردند تا شاید طرح مورد بازنگری قرار گیرد، به طوری که حتی مراسم افتتاح و شروع به کار این بنا نیز لغو گردید. "لیوشا اوشی"، معمار و رئیس سابق اداره شهرسازی پکن، مسئولان شهر پکن و همچنین وزارت فرهنگ چین را به ارتکاب اشتباه بزرگ و شهروندان را به غرب پرستی متهم کرد و این کار را احمقانه خواند. "آلفرد پنگ"، معمار چینی ـ کانادائی، علیه "پل اندرو"، دادخواستی تسلیم دولت نمود و آن را ضد تصمیم حزب کمونیست و کار را فاقد اولویت و برتری فرهنگ ملی کشور و سنت­های فرهنگی انقلاب دانست. طرحی که با بمب تروریست­ها منهدم می­شود و شبیه قلعه­های قرون وسطایی باعث شکاف بین اقشار مردم می­شود. از طرفی گفتند، "اندرو" از فرهنگ چین عمیقا بی­اطلاع است. بعضی از معماران دیگر نیز با رویکردی محافظه کارانه و با مخفی کردن اسامی خود، در مقابل این طرح قرار گرفتند. ولی "پل اندرو" همچنان از کار خود دفاع نمود و گفت:((تا 20 سال بعد این بنا به عنوان یک بنای چینی پذیرفته خواهد شد، طرح من کاملا جدید است و تا کنون نظیر آن در جایی دیده نشده است. این طرح نه تنها از بیرون زیباست بلکه تمام کاربری­ها و عملکرده­های ضروری و لازم را نیز داراست. این طرح بس بلندپروازانه و نوآورانه است)). "پل اندرو"، بی اطلاعی از فرهنگ چین را قبول کرد ولی فرهنگ را چیزی متغیر دانست که دگرگونی­های فراوانی در خود دارد.

     

به نظر شما در مقام مقایسه بنای تماشاخانه چین با بناهای دوران المپیک در چه رده­­ای قرار می­گیرد؟ البته منظور من در رابطه با برتریت بنا نیست، منظورم سنخیت فرهنگی و حد نخبه­گرایی و بلند پروازی است. "اندرو"، زمانی که از تغییرات سخن می­گفت، ناحق نبود و یک رویداد مانند المپیک نقطه عطفی بود که نه تنها معماری پکن بلکه کل چین را تحت الشعاع قرار داد. زمانی با طرح "اندرو" به خاطر هزینه گزاف 300میلیون یورویی مقابله شد در صورتی که:

هزینه ساخت استادیوم لانه پرنده 423 میلیون دلار بوده است.

هزینه ساخت استادیوم ورزش­های آبی بیش از  150 میلیون دلار بوده است.

هزینه برگزاری المپیک چیزی بالغ بر 48 میلیارد دلار بوده است.

هزینه ساخت CCTV حدود 600 میلیون یورو تخمین زده شده است.

 

شاید کشور ما نیز نیاز به معماری شجاع یا المپیکی دارد تا کمی به جلو برود، به امید آن نقطه عطف.

 

اولدوز فضلعلی 

پيام هاي ديگران ()

لینک

۳٠ دی ۱۳۸٧ -

   یک معمار - یک پروژه   

یک معمار - یک پروژه - ١

پیتر آیزنمن

An Architect - A Project - 1
Peter Eisenman - Bibliotheque de LIHUEI
Geneva - Switzerland,  1996 - 1997

The late-twentieth century has witnessed the growing awareness of virtual space, space that has always been  repressed in actual space by the constraints of form-making. The tradition of architecture has been based on the making of form for the past 400 years. This priority gave a value to forming, while space was seen as a residue. In our library, space is the initiating condition, which produces a series of spaces that can be called interstitial, space that is neither the product of a framing ground nor formed from the generation of a preexistent figure. The interstitial is an intermediate condition between figure and ground, between form and space. It is the result of a process of spacing, which involves the transformation and recording of vectors, energy flows that have a mass and a density.

 

     

Given the idea of memory that permeates both a library and the idea of space, we began with a diagram of neurological activity, transforming it to become a trace rather than a representation in the final organization of space. We brought this diagram to the site, which is located at an intersection of two types of urbanism: one in which a landscape of parks defines the spaces, another in which the spaces are defined by objects. The project operates between the landscape and the object, blurring both conditions in one heterogeneous space. The library is a series of functional prisms capable of simultaneously performing multiple tasks, producing a realy of knowledge that can express the acquisitions of the past in a new representation of knowledge with inferences from artificial intelligence. The diagrammatic structure from which we began produced an architecture that does not embody memory as form but rather develops a form that is a trace of its process.

    
  
    
  
    
  
    
  
    
  
    

آرش پوراسماعیل

پيام هاي ديگران ()

لینک

٢٥ دی ۱۳۸٧ -

   معماری و فضای نمایشگاهی   

آموزه­های معماری

معماری و فضای نمایشگاهی - بخش دوم 

Course Of Architecture
Architecture & Expositional Space - Second Part

در کشور ما از چند دهه قبل و با صنعتی شدن کشور، ساخت فضاهای نمایشگاهی آغاز شده است. هم اکنون سالیانه بیش از صدها نمایشگاه در مقیاس محلی، منطقه­ای و ملی و در حوزه­های متنوعی برگزار می­گردد. اما آنچه در کشور ما کمترین اهمیت را داشته، توجه به معماری فضاهای نمایشگاهی بوده است. به واقع ارزش چنین فضاهای تاثیرگذاری که امروزه کارکردهایی ورای نمایش ساده محصولات دارد شناخته نشده است. در حقیقت فضاهای نمایشگاهی یکی از سیال­ترین فضاهای معماری و به عنوان فضای تعاملات اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی در یک مقیاس کلان می­باشند. اکنون ارزش چنین فضایی در کشور ما تا حد چند سوله و یا چند سالن با پوشش خرپای فضایی تنزل یافته است. بزرگترین فضای نمایشگاهی کشور، نمایشگاه بین­المللی تهران نیز که همه ساله پذیرای ده­ها نمایشگاه در زمینه­های مختلف می­باشد با مشکلات عدیده­ای مواجه است. در استان­ها هم اغلب نمایشگاه­ها از محیط و فضایی نامناسب برخوردارند.
  
    
 
با وجود مشکلات فراوانی که دامنگیر فضاهای نمایشگاهی کشور شده است از پتانسیل عظیم این مکانها در جذب مخاطبان بی­شمار نمی­توان چشم پوشی کرد. جمعیت فراوانی که اغلب به دلیل عدم وجود فضاهای شهری به دنبال بهانه­ای برای جمع شدن و گذران اوقات فراغت خود می­باشند در کنار مخاطبان تخصصی، شور و حال عجیبی را در نمایشگاه­های کشور پدید می­آورند. شاید همین پتانسیل غنی انسانی، بهترین بهانه برای شرکت­های تولیدی و خدماتی گردیده تا با وسواس هرچه بیشتر به طراحی و پیاده­سازی غرفه­های نمایشگاهی خود بپردازند. همین مساله، بهترین فرصت برای خیل عظیم معمارانی است که علاقه­مندند تا فضاهای متفاوتی را طراحی و تجربه نمایند. هرچند از غرفه­های نمایشگاهی با عنوان سازه­های موقت نام برده می­شود و همانند سایر بناهای معماری تاثیر ماندگار و طولانی مدت را ندارند ولی در عوض امکانات و فرصت­های بی­شماری را در اختیار طراحان خود قرار می­دهند تا تجربه نوینی از یک فضای معماری بر پایه تکنولوژی­های جدید، نور، صوت و ... فراهم آورند.
 
    
 
    
 
    
 
    
 
    
 
    
 
    
 
    
 
به نظر می­رسد با گذر زمان و با تغییر ذائقه عموم مردم و با گسترش آگاهی مدیران بخش تولید و خدمات، توجه همه به افزایش کیفیت طراحی و ساخت فضاها و غرفه­های نمایشگاهی معطوف شده است. اکنون بهترین فرصت برای معماران، خصوصا معماران جوان فراهم گشته تا به دور از دغدغه­های عملکردی و اجرایی دیگر بناهای معماری به طراحی فضاهای نمایشگاهی همت گمارند.
 
مطالعه بخش اول "معماری و فضای نمایشگاهی"

آرش پوراسماعیل

پيام هاي ديگران ()

لینک

٢٠ دی ۱۳۸٧ -

   بخشی از کتاب الفبای معماری لوئی هلمن   

با هم بخوانیم

 

بخشی از کتاب الفبای معماری لوئی هلمن

 

Read Together

Epissode Of Architecture A – Z By Louis Hellman

 

لوئی هلمن، معمار و نویسنده، متولد لندن به سال 1936 و فارغ التحصیل رشته معماری از دانشگاه لندن و Ecole des Beaux Arts پاریس است. آثار لوئی هلمن در حوزه معماری، آوازه­ای جهانی دارد. به گفته روزنامه گاردین، او  از دهه 1960 تا کنون،  طنز نوپردازی رسمی در حوزه معماری بوده است. او در تمام زمینه­های حرفه­اش از شهرتی جهانی برخوردار است. در "الفبای معماری"، او از الفبا به عنوان رهنمودی گیرا در روند معماری و طیف کاملی از عوامل تاثیر گذار بر شکل­گیری و طراحی ساختمان­ها، استفاده می­کند. هلمن در ارائه کتابی تبسم و تفکرانگیز، از مهارتی بی­نظیر، برخوردار بوده است. او به معماری به مثابه رشته­ای منفرد، ننگریسته، بلکه همواره آن را در زمینه اجتماعی­اش جای می­دهد. کاریکتور­های او مملو از درایت و بینشی یگانه به دنیای معماری است. "الفبای معماری"،افزون بر طنزی که دارد، آموزنده نیز هست و همه شیفتگان معماری را به وجد می­آورد. این کتاب درآمدی جامع و شگفت­انگیز به دنیای واژگان معماری است. کتاب شامل بخش­هایی همانند "م"، مثل معماری، "س"، مثل ساختمان،"گ"، مثل گوتیک و ... است. 

"م"، مثل معماری:معماری چیست؟ سه تعریف متداول از معماری:

        

 

در واقع تعریف بسیاری برای معماری ارائه شده، که همگی آنها اغلب سردرگم کننده­اند. فرهنگ واژگان در مورد معماری چه می­گوید؟ معماری: هنر و دانش طراحی و ساخت ساختمان است. بنابراین معماری هنر و دانش یا فن­آوری را به هم می­آمیزد تا از این رهگذر، محیطی متناسب با نیازهای انسان خلق کند.

 

      

 

معماری صورتی از هنر است، اما نه یک هنر مجزا و موزه­ای؛ هنری که همه افراد را تحت تاثیر قرار می­دهد. همگان، بخواهند یا نخواهند، معماری را تجربه می­کنند. به طور مثال اگر موسیقی مدرن را دوست نداشته باشید می­توانید به آن گوش نکنید، ولی اگر ساختمان جدیدی در محل زندگی شما، ساخته شود نمی­توانید از دیدن آن خودداری کنید. البته این موضوع فقط به مساله دیدن محدود نمی­شود، بلکه معماری به کمک طیف وسیعی از محرک­ها با ما ارتباط برقرار می­کند.

 

      

 

بنابراین، معماری به مثابه یک هنر، با ما ارتباط برقرار می­کند و همچون سایر هنرها می­تواند آزار دهنده، الهام بخش، خوب، بد یا متعالی باشد، این ویژگی­ها به اهداف پدید آورندگان یا طراحان آن بستگی دارد.

 

 

    

 

 

معماری تابع موضوعات متعددی همچون مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی است، به عبارتی معماری آینه­ای است که جامعه مربوط و ارزش­های آن را باز می­نمایاند. علاوه بر این تفسیر،"مفهوم" آن هم، موضوع مهمی است و بسته به دیدگاه­های شخصی و یا مقاطع زمانی، تفاوت­های بسیاری را شامل می­شود.

 

      

 

معماری به منزله نمود ارزش­های اجتماعی، نوعی تاریخ زنده و ثبت نشده­ای است که می­تواند به اندازه همه دیگر اسناد، گویا باشد. فرم آن نیز طیف وسیعی از تاثیرات اقلیمی، فرهنگی، فناورانه، اجتماعی و نیازهای بشری را شامل می­شود. چنین تاثیراتی را می­توان­ تا زمان آغاز معماری یعنی عصر حجر دنبال کرد.

 

      

 

 

اولدوز فضلعلی

 

پيام هاي ديگران ()

لینک

۱٥ دی ۱۳۸٧ -

   تهی شناور   

خلاقیت در معماری

تهی شناور   

Initiative In Architecture
A float Void

        

هر از گاهی یک موضوع خاص، بهانه­ای برای طرح ایده­هایی معمارانه می­گردد. ایستگاه تراموا شهر Alicante در اسپانیا یکی از این موارد است. وقتی به ساختار معماری این ایستگاه می­نگریم، پیش از هرچیز، توجه­امان به کارکرد آن به عنوان یک فضای شهری جلب می­شود. پروژه از یک سلسله مسیرهای دسترسی در میان فضای سبز شکل گرفته که مخاطبان خود را به مرکز یک میدان شهری هدایت می­نمایند. در مرکز میدان، دو جعبه توخالی به طول 36 متر، عرض 3 متر و ارتفاع 5/2 متر بصورت شناور در فضا قرار گرفته­اند.

      

      

اینجا محلی برای کسب تجربه نوینی از فضا، محلی برای ملاقات با دیگران و یا شاید مکانی برای ایستادن و انتظار کشیدن برای رسیدن تراموا است. پوسته­های یک پارچه­ای که بوسیله 800 سوراخ دایره­ای متخلخل شده­اند، در طول روز سایه­های شگفت انگیزی از نور آفتاب را بر کف زمین ایجاد می­کنند و شب هنگام عملکردی وارونه یافته و نور داخل جعبه­ها را به فضای خارج منتشر می­نمایند.

       

      

      

      

اینجا پوسته­های متخلخل، نورهای خطی، مسیرهای دسترسی، سکوهای نشستن، فضاهای سبز، تجربه نسیم، نور و سایه روشن در بطن دو جعبه تهی شناور، کیفیتی خارق­العاده از فضای مکثی در شهر فراهم می­کنند تا تجربه نوینی از یک معماری منحصر به فرد را عرضه نمایند.

      

      

      

      

      

Architects: SUBARQUITECTURA
Location: Rotonda de Sergio Cardell, Alicante, Spain (38.364°N, 0.432°W)
Structure: SUBARQUITECTURA
Site Area: 5.090 sqm
Budget: 654.638 EURO (US $1.01 million)
Project starts: September 2005
Project ending: October 2006
Inauguration date: Early 2007

آرش پوراسماعیل 

پيام هاي ديگران ()

لینک

۱٠ دی ۱۳۸٧ -

   باغ و دریا   

سکونتگاه­ها – 3

 

باغ و دریا

 

Habitations – 3

Garden & Sea

 

 

    

 

شناسنامه کار:

Architects: Takao Shiotsuka Atelier
Location: Japan
Client: Private
Project year: 2008
Constructed area: 237 sqm

 

مشخصات بنا:

Takao Shiotsuka،معماری ژاپنی است. وی متولد سال 1965 است و تحصیلات خود را در ژاپن به پایان رسانده، در سال 1994 اتلیه معماری خود را تاسیس نموده است و از چهره­های موفق معماری این کشور به شمار می آید. او در سال 2001 جایزه Good Design و در سال 2002 جایزه مسابقه طراحی پروژه مسکونی به داوری ژان نوول و تادائو آندو را کسب کرده است. در سال 2004 نمایشگاهی تحت عنوان معماری جدید در لهستان و ژاپن در کشور لهستان برگزار نموده است. به کارهاها و فعالیت­های او در مجلات معتبری همچون Architectura Record، Hauser و ... می توان اشاره کرد. پروژه باغ و دریا، بنایی مسکونی است که ساخت آن، امسال به پایان رسیده است. سادگی، ظرافت و توجه به محیط پیرامون، از نکات بارز این طرح است. سایت این بنا در مقابل دریا قرار گرفته است. طبقه اول بنا با باغ ارتباط دارد. دو نمای بنا کاملا شفاف است که یکی از آنها مشرف به دریاست. این بنا بیشتر حالت ویلایی دارد و برای استفاده در روزهای تعطیل و آخر هفته در نظر گرفته شده است.  

      

      

      

      

      

      

      

      

      

       

       

       

       

       

       

 

 اولدوز فضلعلی

پيام هاي ديگران ()

لینک

٥ دی ۱۳۸٧ -

   دومین سالگرد فضای رویداد   

فصلی نوین در فضای رویداد

 

دومین سالگرد فضای رویداد

 

New Season In Event Space

Second Jubilee Of Event Space

 

       

 

شن­ها از باریکه­ای، از این سوی شیشه به سوی دیگر می­روند و تکرار ... یک، دو، سه... زمان و زمان، اما چقدر زود، چقدر سریع، در این فاصله کم ته شیشه تا ته دیگر، سال­ها می­گذرند. از اولین سلام ما دو سال گذشت، مثل برق و باد. نوشتیم؟ آموختید؟ رد پایی به جا گذاشتیم؟ آری هنوز برای گفتن اینها زود است. این چند خط برای این است که بگوییم:

 

فصل سوم آغاز گردید

دوستان، ممنونیم

رهگذران وادی مجازی، ممنونیم

دلگرممان کردید، ممنونیم

نوشتید و خواندیم و آموختیم، ممنونیم

ما هم به سهم خود تلاش نمودیم

از داشته­ها و دانسته­ها به جا گذاشتیم

به نا داشته­ها افزویدم

 

امیدواریم

به تلاش

به پشتکار

به پیشرفت

به درک

 

آرزومندیم

به آنانکه ما را تنها نگذاشته­اند

به آنانکه پس از این با ما خواهند بود

دستان شما را صمیمانه می­فشاریم

 

ممنونیم و بس

 

فضای رویداد

 

با تشکر و قدردانی از دوستان:

 

نصیر زرین پناه

نازی ادریسی

ابوالفضل حبیبی

کمال یوسف پور

محمدحامد موسوی

شیوا فضلعلی

بختیار لطفی

فرناز ضرابیان- محمدرضا منعام

مهران بایرامزاده

لاله فروغانفر

جعفر بزاز- سیما هاشمی نیا

الناز تبریزی

محمدعلی عبدالصمدی

امیرعلی سیسی

بهرام هوشیار یوسفی

محمدرضا شیرازی

زهرا رستمی

محمد چاوشانی

سعید اساسی

هادی مناف زاده

سعید نوروزی

علیرضا یاورزاده

پيام هاي ديگران ()

لینک

۱ دی ۱۳۸٧ -

تمام حقوق این وبلاگ متعلق به نویسندگان آن است و استفاده از مطالب با ذکر نام نویسنده و قرار دادن لینک "فضای رویداد" بلامانع است

© Copyright http://eventspace.persianblog.ir . All rights reserved.