بـدرود استـاد

 

پایانی غم انگیز برای ما، آغازی دلنشین برای او 

 

  

آخرين باری كه او را ديديم،‌ همايش جامع معماری همدان بود. در روز اول همایش، ایشان سخنران نخست بودند. بخاطر می­آوریم زمانی را که مجری از پدر مرمت و تاريخ معماری ايران و چهره ماندگار اين سرزمين سخن گفت؛‌ بعد از آن قرار شد در يك همايش يك روزه مرمت در مهر ماه سال جاری ميزبان ايشان باشيم،‌ ولی حيف كه امروز فقط می­توانيم بگوييم، استاد سفرت به خير و روحت شاد... ما به يادت خواهيم بود.

 

       

 

بيوگرافی استاد باقر آيت­الله زاده شيرازی

 

وی به سال 1315 در نجف اشرف متولد گردید. ديپلم رياضی و فيزيك را در سال 1335 از دبيرستان دارالفنون اخذ نمود. در سال 1342 موفق به دریافت درجه كارشناسی ارشد معماری از دانشگاه هنرهای زيبای تهران شد. دوره عالی شهرسازی را به سال 1342 شروع نمود ولی آن را نيمه كاره رها كرد و عازم ايتاليا شد،‌ در آنجا دوره تخصصی مطالعه و مرمت بناها و بافت­های تاريخی دكتری را در دانشگاه ساپينزای رم گذراند و در سال 1350 فارغ­التحصيل گشت. سپس برای يك دوره كوتاه مدت مرمت بافت­های سنگی به انيستيتوی مطالعات پيشرفته معماری يورك واقع در انگلستان رفت. او بين سالهای 1345 تا 1358 رئيس دفتر فنی سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ايران در استان اصفهان و كارشناس مسئول پژوهش و مرمت بناها و بافت­های تاريخی بود. در فاصله بين سالهای 1358 تا 1366ریاست سازمان ملی حفاظت آثار باستانی ايران و سرپرستی اداره كل بناها و آثار باستانی ايران را بر عهده گرفت. در سال 1366 معاون اجرائی، ‌قائم مقام و كارشناس پژوهشی مسئول در سازمان ميراث فرهنگی كشور شد و در سال 1379 از همان ارگان بازنشسته گرديد. ايشان در حوزه آموزشی،‌ تحقيقاتی و حرفه­ای نيز فعاليت داشتند. از سال 1355 تا سال 1385 در زمينه­های مختلف معماری،‌ شهرسازی و مرمت در دانشگاه­های دولتی و آزاد بصورت استاد مدعو حضور داشتند. از سال 1379 تا 1385 عضو هيات علمی دانشگاه آزاد اسلامی مركز، ‌دانشكده هنر و معماری و كارشناسی ارشد مرمت بناها و بافت­های تاريخی بودند. در بين سال­های 1359 تا 1385 به عنوان مدير مسئول و موسس مجله تخصصی و علمی- ترويجی "اثر" وابسته به سازمان ميراث فرهنگی كشور فعاليت داشتند. در فاصله سال­های 1379 تا 1385 عضو موسس و رئيس موسسه فرهنگی ايكوموس ايران،‌ كميته ملی ايكوموس بين­الملل وابسته به يونسكو بودند. دكتر شيرازی دبيری كنگره اول، ‌دوم و سوم تاريخ معماری و شهرسازی را بر عهده داشتند. بين سال­های 1380 تا 1385 عضو پيوسته فرهنگستان هنر ايران بودند. او در سال 1380 به عنوان چهره ماندگار معرفی شد و در سال 1383 برگزيده بازنشسته ملی گشت و چهار لوح تقدير از دانشگاه آزاد و لوح تقدير بهترين ترجمه كتاب را دريافت نمود. ایشان در دوران فعاليتش راهنمايی ‌بيش از صد رساله دكترا،‌ كارشناسی ارشد و كارشناسی را بر عهده داشت. وی همچنین عضو افتخاری آكادمی معماری كشورهای شرقی بودند. استاد حدود 120 تاليف،‌ ترجمه در ارتباط با معماری و شهرسازی دارند كه از جمله آنان به ترجمه كتاب معماری‌اسلامی ايران اثر هيلن براند و جلد دوم و سوم بررسی‌ هنر ايران - دوره اسلامی و بخشی از جلد اول در ارتباط دوره هخامنشی و پارتی می­توان اشاره نمود.

 

پایانی غم انگیز

 

در روز ۲۸ مرداد، در مراسم بزرگداشتی که برای دکتر شیرازی برگزار شده بود و جمعی از اساتید معماری و مرمت و سایر علاقه مندان به ایشان در این مراسم حضور داشتند، استاد شیرازی سخنانی دلنشین به زبان آورد، از معماری ایرانی گفت و از مرمت بناهای تاریخی و مذهبی و همچنین اجر معنوی و پاداش اخروی چنین امری و یاد آور شد که تمام تلاشهایش در این مسیر برای جلب رضای خداوند بوده است، پس از پایان سخنرانی در میان دیدگان همه حضار، حال ایشان نامساعد شد و جلسه به هم خورد، هر کسی به نوبه خود تلاش کرد تا کاری انجام دهد، عده ای می گریستند، برخی در تلاش برای انجام کاری و کمکی بودند... ولی سرانجام حتی تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی هم کارساز نیافتاد و بدین ترتیب استاد در آغوش تمام دوست دارانش دیده از جهان فروبست. روحش شاد و قرین آرامش باد.

 

فضای رويداد

    

پيام هاي ديگران ()

لینک

۳٠ امرداد ۱۳۸٦ -

       

 يـادداشـت­ها ...

Notes…

چند روز پیش داشتم دفتر یادداشتم رو ورق می زدم و برخوردم به جملاتی که از گوشه و کنار دنیای مجازی یا در جراید دیده و نوشته بودم ... 

 

           

        

فرانك گهری: احساس من اين است كه بهترين مهارت من به عنوان يك معمار دست­يابیم به هماهنگی بين چشم و دست است. من می­توانم آنچه را كه در روی كاغذ می­كشم به يك مدل و ماكت تبديل كنم و آن مدل را نيز به يك ساختمان.

  

رم كولهاس: مهمترين چيزی كه معماری را در قرن اخير تحت تاثير قرار داده،‌ سيستم سياسی بوده است،‌ چنانكه در شوروی سايق ما با ساختارگرايی و ... مواجه شديم كه توانست روندی را در جامعه به وجود آورد. اما امروزه معماری تابع بازار و عوامل وابسته به آن است. بازار ايدئولوژی­ها را عوض كرده و حتی ريشه­كن می­كند. معماری هويت خود را از دست داده و تبديل به يك تنديس شده،‌ محدود گشته و اهميتی‌ نسبت به ساير چيزها ندارد و تنها شايد بتواند تبديل به يك نماد شهری شود.

  

لوئی كان: بنا و معماری دارای حس است و ‌اين بهترين احساسی است كه من دارم، من هيچ كاری برای ‌انجام دادن در قبال بنا ندارم زيرا دست­های ديگری قبلا اين كار را كرده­اند.  

  

ژان نوول: تمام آنچه كه در پيرامون ماست يك شكل و تصوير است، خود معماری‌ نيز يك تصوير است. ما به آنها می­نگريم و اين اولين گام در رسيدن به خلاقيت بصری است. اكنون من به تجريدگرايی در تصاوير علاقه پيدا كرده­ام و احساس می­كنم كه اين امر جديد و جالبی خواهد بود،‌استفاده از زبان تصوير برای معماری.

  

ريچارد مير: معماری خلاقانه زمانی پديد می­آيد كه نگرش ما رو به آينده و با پشتوانه­ای از گذشته باشد، ‌از تاريخی مبسوط سرچشمه بگيرد و ترجيحاً پاسخی باشد به آنچه كه در گذشته باقی مانده و در آينده بايد به وقوع پيوندد.

 

پيتر زومتر: معماری قلمرو خاص خود را دارد و ارتباط خاص فيزيكی با زندگی. من فكر می­كنم كه معماری از ابتدا حالت پيام يا نماد را نداشته است، ‌اما همانند يك پوشش و زمينه­ای برای زندگی است. معماری مانند ظرفی دارای حس است،‌ ريتم گامهايمان در طبقات،‌ خاموشی و سكوت در وقت خواب و... همه و همه در آن وقوع می­يابد.

 

ريچارد راجرز: بناهايی كه مملو از نور و روشنی هستند به واسطه آن اهميت می­يابند. اين گونه بناها می­توانند تغيير كنند و انعطاف پذير باشند. نور باعث خوانايی بنا می­شودو شما می­توانيد بفهميد كه در درون بنا چه­ می­گذرد. درك ريتم و حالت شعر گونه درون در خارج از يك فضا، اين كيفيتی است كه ما بدينسان بدست می­آوريم.

 

تادائو آندو: معماری ساختن فضا و بالاتر از آن ساختن مکان است که چونان شالوده فضا عمل می کند.

  

رنزو پیانو: معماری در اصطلاح لفظی يك خدمت است. هنری كه در نهايت محصولی را می­آفريند و آن محصول،به هدف منتهی می­شود. اما همواره اين هنر از لحاظ اجتماعی پر خطر است زيرا هنری تحميلی است. معماری سرانجام همه چيز از تاريخ،‌ جغرافيا و ‌انسان شناسی تا محيط،‌ علم و جامعه را در هم می­آميزد. در حقيقت، ‌معماری آينه ای از تمام آنهاست.

  

اولدوز فضلعلی  

 

پيام هاي ديگران ()

لینک

٢٥ امرداد ۱۳۸٦ -

       

حاشیه معماری

آتـــــلیه های مــــــعماری

About of Architecture

Architecture Ateliers

  

همه ما تجارب مشابهی از کلاسهای دوران دبیرستانمان داریم. چهاردیواریهایی اغلب طوسی رنگ، صندلیهایی که ده ها بار رنگ شده بود و یک تخته به ظاهر سیاه رنگ. اگر احیانا وضعیت مالی مدرسه بهتر می­شد، شاهد نصب پرده­هایی آبی در مقابل چهارچوب پنجره های کلاسمان بودیم و همین عنصر ساده تنها تنوع رنگی موجود در فضای کلاس محسوب می­شد. اغلب پنجره ها، نرده­های فلزی زنگ زده­ای داشتند. نمی­دانم این حصارها جهت جلوگیری از برخورد توپ به شیشه­ها کارگذاشته شده بود یا مانعی بود برای خودکشی برخی ها که از این فضا دلشان می­گرفت. اغلب از ترس ناظم مدرسه که انصافا هم از او حساب می­بردم یک راست از حیاط به کلاس می­آمدم و جرات نمی­کردم وضعیت دیگر کلاسها را برانداز کنم. اما گاهی سرکی به دیگر قسمتهای مدرسه می­کشیدم. مثلا کلاسی را به یاد می­آورم که تمام شیشه­های آنرا رنگ کرده بودند و بازشوهای پنجره­اش را جوش زده بودند تا مانع از چشم چرانی بچه­های تازه به بلوغ رسیده­ای شوند که از اقبال بدشان کلاسشان مشرف بر حیاط مردم بود. نمی­دانم کسانی که در چنین کلاسهایی ساعتهای زیادی از عمرشان را سپری می­کردند چه احساسی داشتند...

با این اوصاف پایمان به دانشگاه گشوده شد. نه از کلاسهای تاریک خبری بود، نه از ناظم چوب به دست و نه ترس از اصابت تیرهای شیاطین که در اثر مواجهه با جنس مونث به سویمان پرتاب می­شد. ما تقریبا جزء نسل اول دانشکده معماری محسوب می­شدیم که در ساختمان شماره 2 دانشگاه کلاسهایمان تشکیل می­شد. قدیمی­های دانشکده که طبقه 4 این ساختمان را به یاد دارند شاید به خوبی آتلیه­های معماری آنجا را به خاطر بیاورند. در این طبقه 3 آتلیه بزرگ ترو تمیز وجود داشت.یکی مشرف به شرق، یکی جنوب و دیگری غرب که این آخری هنگام غروب حال و هوای خاصی داشت. ابعاد بزرگ، دربهای 2 متری، پنجره­های کشیده و پرده های قهوه­ای رنگ از مشخصات این فضاها محسوب می­شدند. آتلیه­ها به واسطه تناسبات بزرگ و حضور میزهای نقشه کشی و نوع چیدمان آنها از کلاسهای دیگر متمایز بودند و البته در هنگام تحویل پروژه یا سایر مناسبتها نظیر ایجاد نمایشگاه موقت یا فضاسازی بر اساس کارهای یک معمار، حال و هوای خاصی در محیط آتلیه­ها حاکم می­شد. اما از همه مهمتر اشتیاق فراوان به تجربه فضای نوینی در دل فضای قبلی بود که بچه­ها را به ساعتها کار وامی­داشت. شاید این تغییرات در محیط، اولین تجارب مشتاقان جوانی بود که قرار بود در آینده به عنوان معمار به ترسیم فضاهای مورد نیاز جامعه بپردازند.

این مقدمه طولانی را که بیشتر شبیه یک متن بود تا یک مقدمه گفتم تا شگفتی­ام را از دیدن آتلیه­های دانشکده جدید ابراز نمایم. البته این دانشکده سالهاست که احداث شده ولی چون من هیچ تجربه­ای از تحصیل در آنجا ندارم همواره برایم دانشکده جدید محسوب می­شود. نمی دانم فضاهایی که دیدم شبیه آتلیه معماری بود یا کلاسهای نقاشی و یا کلاسهای مربوط به هنر دیوار نویسی که در گذشته در مکزیک رایج بود. به هر حال هرچه که بود نام آتلیه معماری بر سردر آنها دیده می­شد و شاید هم نشانگر پویایی در فضا و خلاقیت نسل جدیدی بود که انرژی مهار نشدنی برای تغییر و تجربه فضاهای متفاوت دارند. در هر حال امیدوارم که این نسل با همین انرژی ولی با رویکردی منطقی­تر و درایتی عمیق­تر وارد عرصه حرفه­ای شوند. با من همراه شوید برای دیدن این آتلیه ها ...

  

       

 

       

 

       

 

       

 

       

 

       

 

مطلب: آرش پوراسماعیل -  تصاویر: اولدوز فضلعلی

 

پيام هاي ديگران ()

لینک

٢٠ امرداد ۱۳۸٦ -

       

از دريچه هنر – 2

ماريكو موری و سخن از آينده

 

From art's hatch – 2

Mariko Mori and Speech about Future

             

                           

 "ماريكو موری" هنرمند،‌ طراح مد و عكاس ژاپنی، ‌به سال 1967 در توكيو متولد شد. نگرش وی و ساخته­هايش بيانگر آينده­های دوری‌ است كه شايد ما آنها را در فيلم­ها ديده­ايم،‌ ساختاری همچون يك بشقاب پرنده و آدمك­هايی كه برای ‌ما نماد آنسانهای فضايی و مريخی می­باشند. او در سال 1988 از كالج مد بونكای توكيو فارغ­التحصيل گشت و سال­ها به عنوان طراح مد كار كرد،‌ بعد از آن برای ادامه تحصيلات به لندن رفت و در آنجا در مدرسه هنر بيام شاو و كالج چلسی تحصيل نمود،‌ سپس برای پاره­ای مطالعات و تحقيق به موزه هنر ويتنی در آمريكا رفت و در آنجا ماندگار شد. او هم اكنون در نيويورك زندگی می­كند و در آنجا به فعاليت كاری خود ادامه می­دهد. " موری" نمايشگاه­های متعددی را در سطح بين­المللی برگزار كرده است از جمله آنها می­توان به كوبه ژاپن،‌ MCA هنر معاصر آمريكا و موزه هنر پاريس اشاره كرد. يكی از بهترين ساخته­های او كه"Oneness"  نام دارد و به معنای وحدت و يكپارچگی است،‌ در دوسالانه ونيز 2005 به نمايش گزارده شد. به گفته وی: "Oneness" نمادی است از پذيرش چيزهايی كه تفاوت دارند و مدلی برای غلبه بر قوميت­ها و مرزهای فرهنگی می­باشد. در حقيقت طرحی است كه بر مفاهيم بودايی بنا گشته است و نشانی از وحدت جهان هستی است. 

 

      

  

        

 

       

 

       

       

اولدوز فضلعلی

 

پيام هاي ديگران ()

لینک

۱٥ امرداد ۱۳۸٦ -

       

نرم افزار و معماری

 

کاربردهای ساده ای از فیلترهای فتوشاپ در معماری

     

Software & Architecture

Simple Applications of Photoshop Filters in Architecture

   

یکی از ساده­ترین و کارآمدترین متدهای پرزانته در معماری استفاده از فیلترهای فتوشاپ بر روی یک تصویر اولیه می­باشد. امروزه این تصاویر اولیه معمولا توسط نرم­افزارهای سه بعدی سازی نظیر 3D MAX ایجاد شده و سپس توسط نرم افزارهای پردازش تصویر همانند فتوشاپ بهبود می­یابند. اما گاها سرعت عمل در کار جهت تهیه اتودهای اولیه و نبود فرصت کافی برای تهیه تصاویر سه بعدی مانع از انجام این پروسه طولانی می­شود. در این میان یک راهکار ساده و ابتدایی بسیار سودمند خواهد بود و آن تهیه تصاویر دیجیتال از ماکتهای اتود معماری و انتقال آنها به فتوشاپ و استفاده از فیلترها می­باشد. در اینصورت با یک تصویر ساده از یک ماکت معماری جلوه های متعددی از کار با مداد رنگی، آبرنگ، سیاه قلم، آب مرکب و حتی جلوه هایی از نور شب، نورپردازی های متنوع، ایجاد بافت و زمینه و صدها حالت متنوع دیگر به دست خواهد آمد که جهت پرزانته و یا ادامه کار طراحی بسیار مفید می­باشد. در ادامه نمونه­ای از کاربردهای ساده این فیلترها را بر روی یک تصویر از ماکت معماری مشاهده می­نمایید.

 

                    

                      تصویر ساده ای از ماکت معماری بدون استفاده از فیلتر

 

                    

                                     فیلتر Extrude از مجموعه Stylize

   

                      

                                  فیلتر Find Edges از مجموعه Stylize

              

                    

                                فیلتر Glowing Edges از مجموعه Stylize

   

                                

                                   فیلتر Neon Glow از مجموعه Artistic

                    

                                    فیلتر Solarize از مجموعه Stylize

 

                     

                               فیلتر Lighting Effects از مجموعه Render

 

                     

                        فیلتر  Accented Edgesاز مجموعه Brush Strokes

    

        

       فیلتر  Bas Reliefاز مجموعه       Sketchفیلتر  Photocopyاز مجموعه Sketch

  

        

      فیلترGraphic Pen  از مجموعه Sketch      فیلتر Stamp از مجموعه Sketch

 

                      

                               فیلتر Trace Contour از مجموعه Stylize

 

آرش پوراسماعیل

 

پيام هاي ديگران ()

لینک

۱٠ امرداد ۱۳۸٦ -

       

معمار و معماری – 4

گروه معماری ويــس و مانفـــردی

Architect & Architecture – 4

Weiss/Manfredi Architects 

 

       

 

"ويس و مانفردی" یک موسسه معماری واقع در نیویورک است که در زمينه­های معماری، ‌شهرسازی و معماری ‌منظر فعالیت می کند و يكی از اعطا كنندگان جايزه" آكادمی هنر و معماری آمريكا"می­باشد. مرين ويس و مايكل مانفردی بنيان­گذاران اين موسسه هستند. "مرين ويس" استاد معماری دانشگاه پن در پنسيلوانيا بوده و مدرس آتليه­های طراحی و همچنين دروس مربوط و مشترك بين معماری،‌ هنر، ‌شهرسازی و معماری منظر است. وی ليسانس خود را از دانشگاه ويرجينيا اخذ نموده و دوره فوق ليسانس خود را در دانشگاه ييل به پايان رسانده است. او در دانشگاه ييل برنده بورس "SOM" اسكيدمور،‌ مريل و اون گشت و نيز برنده مسابقات دانشجويان دانشگاه آمريكا و "AAUW" جايزه بين­المللی دانشجويان شد. ویس استاد و منتقد مدعو به دانشگاه كرنل و دانش­آموخته آتليه­های ييل است. "مایکل مانفردی" در تریست ایتالیا به دنیا آمده و در آمریکا زندگی می­کند. وی فارغ­التحصیل دوره لیسانس از دانشگاه نتردام می­باشد. او در دانشگاه کرنل به همراه کولین رو تدریس می­نمود و در همان جا نیز به درس خود ادامه داد و در آنجا جایزه Eiditz را به وی اهدا نمودند. وی از اشخاص بنام در آن دانشگاه بود و به عنوان منتقد و استاد در  دانشگاه ییل و پرینستون فعالیت نمود. مانفردی یکی از شخصیت­های نامی در دانشگاه­های آمریکا و موسس دانشکده ون­آلن می­باشد. طراحی­های ويس و مانفردی با احتساب مسائل زیست محیطی و به منظور بیان هر چه بیشتر هویت­های فرهنگی صورت می­گیرد. موسسه آنها جوايز بسياری را در مسابقات داخلی و بين­المللی كسب كرده است، از جمله آنها كسب مقام نخست در مسابقه طراحی "پارك مجسمه المپيك" واقع در  موزه هنر سياتل می­باشد.‌ آنها با نمايشگاه­هايی كه برگزار می­نمايند، از چهره­های شاخص در موزه هنرهای مدرن، دوسالانه ونيز و سائوپائولو در حوزه معماری و موزه بناهای بين­الملل به حساب می­آيند. علاوه بر آن، این گروه مركز شهر اسن آلمان را طراحی نموده و در حال تكميل مركز هنری نكسوس در نيويورك می­باشند. كارها و فعاليت­های آنان در نشريه معماری پرينستون بطور کامل چاپ شده است.

 

پارک مجسمه المپیک

این پروژه در یک منطقه صنعتی و در كناره آب قرار دارد و در آن از یک سطح و ساختار پیوسته استفاده گشته است. فرم آن همانند سکویی سبز و Z شكل است. از بلندترین قسمت، پارک به مرکز شهر متصل شده و ارتباط شهر با حوزه آبی را برقرار می­سازد. در آنجا پاویلیونی طراحی شده که به شکل یک معبر است و به سمت آب ادامه پیدا می­کند.

 

       

 

       

                       

       

 

       

 

       

بنای یادبود زنان و مرکز آموزشی

این بنا طرحی است که در یک مسابقه داخلی برنده شده است. پروژه ورودی جدیدی به گورستان آرلینگتون ایجاد کرده و یادبودی در این سایت بوجود آورده است،‌ در ضمن دیواره تاریخی نیم دایره شکل در آن منطقه حفظ شده و در طراحی لحاظ گردیده است. مساحت بنا 37000 فوت مربع بوده و شامل نمایشگاه و گالری، تالار کنفرانس و سالن تشریفات می­باشد. بنا دارای دیواره­های شیشه­ای است و در بالاترین تراس، بر روی صفحه­ای شیشه­ای اسامی بانوانی که خدمات شایانی را انجام داده­اند،‌ حک شده است.

 

       

 

حلقه كلمبوس  

مطالعه این بنا در حوزه طراحی شهری به همراه بنیاد هنری مونسیپال صورت گرفته است. بنا به عنوان یک مرکز مهم و بزرگ در تقاطع شهری طراحی شده و همانند حلقه­ای است که قسمتی از آن برداشته اند. بنا دروازه­ای به سمت مترو ایجاد می­کند و در طبقه زیرین همسطح مترو بوده و در آن قسمت دارای مرکز اطلاعاتی و فروش انواع بلیط­ برای توریست­ها و همچنین کافه می­باشد.

 

                     

اولدوز فضلعلی 

پيام هاي ديگران ()

لینک

٥ امرداد ۱۳۸٦ -

تمام حقوق این وبلاگ متعلق به نویسندگان آن است و استفاده از مطالب با ذکر نام نویسنده و قرار دادن لینک "فضای رویداد" بلامانع است

© Copyright http://eventspace.persianblog.ir . All rights reserved.